Tag Archives: çocuklar

23 Nisan güzellemesi :)

Standard

Bugün ailemizin en minik bireyinin 1. yaş gününü kutlamak üzere amcamların Güzelce’deki evindeydik..Özlem (Amcamın eşi) sağolsun bir parti konseptinde neler gerekiyorsa hepsini hazırlatmış..Yiyecekler,bahçe süslenmesi ,hazırlıklar 100 üzerinde 100dü 🙂

Miniş bebeğimiz bunca hazırlıklar yapılırken de, pastası kesilirken de ya da hediyeleri açılırken de ,dünyadan bi haber sadece elinde o an ne varsa ona odaklı hareketler yapıp, kendi çapında agularla gugularla bütün gününü geçirdi..Balonlar patlamış yok efendim hediyeler yere düşmüş umrunda mı? 🙂 Acıkırsam annem yedirir, kakamı yaparsam anneannem değiştirir ,siz kendi derdinize yanın peeeh der gibiydi:)

Bol yemeli içmeli, güneşlenmeli bir günün sonunda vedalaşırken bir an onun yerinde olmak istedim..Ama sonra düşündüm ,daha ilkokula gidecek ,sonra ortaokul (ya da muhtemelen 4+4+4 her ne ise ondan işte..) yok üniversite sınavı, yok ilk aşk acısı,yok evlilik hazırlıkları amaaaan birden içim acıdı minik yavrucuğa..:) Bir ömür boyunca insan sürekli aşamalardan geçiyor..Aman aman yok bebeğimizi Allah talihinden sevindirsin diyor, hayatı boyunca kendisine huzur ve mutluluk diliyorum:)

(Bahçedeki huzur ,işte Nisan ayı budur 😉 )

Çocuklarla aramın ne kadar iyi (!) olduğunu beni tanıyanlar çok iyi bilir..2 Yıl önce Cenk’in çocukluk arkadaşı ve eşi ,(benim de tanıdığımda çok ama çok sevdiğim sevgili arkadaşım Şükran ,eşi ) ve 4 yaşındaki kızı bizi ziyarete gelmişti. Cenkle haftalar öncesinden hazırlığa başladık,hayatımda ilk defa küçük bir çocuk misafirimiz olacaktı ve bilmediğim bir konuda yanlış yerden gelmişti soru..Çocuklar nelerden hoşlanır? Çocuklarla “sorunsuz ” zaman nasıl geçirilir? Bana göre bütün çocuklar ağlar zırlar annelerini ve etraftakilerin hayatını cehenneme çevirirlerdi?!?!  (Sanırım henüz Şükran’ı tanımıyordum ve  bilinçli bir annenin çocuğunun gayet de uyumlu olabileceğini bilemiyordum..)

Misafirlerimiz gelmeden önce hemen güzel bir bez bebek aldım , Cenkse çizgi film DVD leri aldı, küçük misafirimizin sevebileceği çikolata vs.. abur cuburlardan ağladığı an çıkarabileceğimiz eğlenceliklerden hazırladık..Yani bütün silahlarımız hazırdı ,Onunla savaşabilirdik ! Misafirlerimiz geldiğinde şaşkınlık içerisindeydim.. Tatlı Ece tam bir prenses gibiydi..Ne ağlamak ne huzursuzluk..Abur cuburları çocuğa vermeye fırsat kalmadan biz büyükler tüketmiştik 🙂

Şükran o kadar yakından ilgileniyordu ki Eceyle ,çocuğun bizimleyken varlığı yokluğu birdi..Bir gezmeye gitme öncesi ,gaza gelmiş “hadi Şükrancım sen hazırlanırken ben yedireyim Ece’yi” demiştim,makarna ve yoğurdu güzelce hazırladım , koca kalın penne makarnayı kendi ağzıma bile sığamayacak kadar çok bir şekilde çatala batırdım ve çocuğun ağzına tepmeye başladım , aldığım tepki ” Benim ağzım küçücük nasıl yiyim o kadar makarnayıııı?!?!?!” Hımm seni gidi minik sevimli şey..Haklıydı..

Makarnaları küçük parçalara ayırarak ağzına koymaya başlamıştım..Sabırla çiğnemesini bekliyordum , o hızlandıkça ben de hızlıca ağzına makarnaları tepiyordum ki bu iş kısa sürede bitsin ,ikinci tepki gecikmedi “ Ya makarnayı yoğurda batırıp verir misin ? Ağzımı yakıyosuuun!?! ” Cici kız..

(Ağlamak istiyorum …)

Son olayımız ise Ece’yi ayağımda sallarken oldu..Beyler PS oynarken biz de Şükranla pencerenin önündeki üçlü koltuğa yayılmış bir yandan dedikodu yapıyor bir yandan da ben Eceyi sallıyordum..Birden Ece mızmızlandı ve gözlerini sabitçe pencereye bakarak “anneee orda bi adam var bize bakıyooo 😦 “demesiyle ben çocuğu pufun üzerine attığım gibi Cenk’in yanına zıpladığımı hatırlıyorum?!?! Allahım ne göründü şimdi bu çocuğaaa 😦 Şükrancığım olanca olgunluğuyla “annecim oradan birinin bize bakması imkansız ,burası çok yüksek ” diye Ece’yi avutuyordu ama ama ben avunamıyordum maalesef 😦 ” Ece nasıl bi adam anlat bakiyim canım ?!?!? ” 😦 ……. O kadar emindim ki Ece’nin  2 hafta önce hayatını kaybeden üst kat komşumuzu gördüğüne ?!!! Başka ne görecekti çocuk ??( O kadar eminim yani..) Sonunda Ece’nin gördüğü adamın Cenk’in cama yansıyan görüntüsü  olduğunu farkettiğimizde nasıl rahatladığımı anlatmama gerek yoktur herhalde..

Çocuklarla hayat güzel , yarın 23 Nisan bütün miniklerin bayramını kutluyor ,yanaklarını öpüyor ,çocuğunu bilinçli yetiştiren anneleri ise kucaklıyorum 🙂 Nice 23 Nisanlara ..

Öcüler geliyoooo !

Standard

Dün gece rüyamda bir köpeğin peşinden hoplaya zıplaya giderken , köpeğin dönüp bana havlamasıyla çığlık çığlığa uyandım..Cenk artık bu rutin çığlık hallerime çok alışkın olduğundan ,kendini yormadı..Neye çığlık attığımı bile bilmeden sadece arada “yat bebeğim bişe yok” gibi bişeyler geveledi??!
Çocukluğumdan kalma bu çığlık hallerim ,tamamen abimin eseri.. 8-9 yaşlarına kadar ,aynı odayı paylaştığımız dönemlerde , gece karanlıktan  korktuğum için uyumadan önce sohbet edelim isterdim , hani o anlatmaya başlarsa ben de sessizce uyuyabilirdim ..Ama ,kendisi genellikle sohbete yatağın altında olan ve her ne hikmetse sadece abime görünen varlıklardan başlardı..Önce gözlerini yatagımın altına diker sonra da ” ebraaaaaar bişey söylicem ama korkmaAAA” dediği an zaten benim için zaten herşey bitmiş olurdu.

Onun çok düzenli rafları vardı ,üzerlerinde kitapları, dergileri,oyuncak arabaları filan..Oraya gizlice tırmanmaya bayılırdım..Taa ki bir gün benim için rafın en üstüne  jelden siyah bir tarantula bırakana kadar, aşağı nasıl tek seferde indiğimi tahmin edebiliyorsunuzdur..

Eskiden annelerimiz uzuuun amaçsız bir tek yastığı olurdu.Muhtemelen anneme de anlamsız gelmiş olmalı ki , o yastık genelde abimin ya da benim yatağımızla duvar arasına konurdu ki uyurken duvara yapışıp üşütmeyelim..Tabii ki benim sevgi dolu ,tatlı abim bu fırsatı genellikle ,o dev uzun yastığı yorganın altına koyarak değerlendirirdi..Odadan içeriye girdiğim an sanki yatağın içinde bir tabut duruyor sanırdım..Tabii uzuuun çığlıklarımı anlatmama gerek yoktur herhalde..Ve annemlere göre hep nedense abim akıllı uslu, bense şımarık ve cazgırdım?!?!?!Abim çok zeki ve sakindi mesela o hep süpermen olurdu bense onun köpeği..Hayır oynuyoruz iyi güzel de niye fotoğraf çektiriyoruz onu anlamıyorum..(Kariyerimin gelişimi açısından zararlı bulduğum için yayınlayamıyorum , şaka şaka annemde resimler 😉

 Birde Gülşah daha 2 yaşında falandı , teyzeciğimde sağolsun onu uyutmak için “çabuk kapa gözünü bak sallanbaç geliyo !! diye bir hayali kahramandan bahsederdi..Ben o sıralar 9 yaşında koca kazık olmama rağmen bu sallanbaç denen, gözümde iri yapılı bıyıklı adam uykularımı böler,beni korkudan delirtirdi ama her ne hikmetse Gülşah mışıl mışıl uyurdu.??!Anormal olan şey teyzem miydi ben mi yoksa sallanbaç mı bilemiyorum..Tek bildiğim “acaba teyzemler gittiğinde sallanbaç da onlarla birlikte  gider mi ” sorusunu defalarca sormamdı.. Sonuçta canavar adam onlarındı giderken götürmeleri en uygun olandı..

 Çocukları şakadan da olsa korkutmayın..Korktuklarında “öyle bir şey yok” diye geçiştirmeyin, öyle bir şey olmadığını ispatlayın..(Gerçi evde sallanbaç olduğunu gören bir çocuğa olmadığını nasıl ispatlarsınız?? o da ayrı bir konu..Neyse halledersiniz 😉 )

 Hepinize çok eğlenceli haftalar, bol kazançlı, bol sürprizli bir hafta olsun..

( Aaa bir de  İzmir’den çok ama çok sevdiğim canım arkadaşım Handeciğimin bugün doğumgünü, nice mutlu yıllara kelebek seni çok ama çok seviyorum..Yeni yaşında çok mutlu ve pürüzsüz evlilik hazırlıkları ve çok mutlu bir yıl daha diliyorum..Stresten uzak , keyifli bir yıl olsun çoook öpüyorum Seni..)